Prawo podatkowe ściągi i opracowania

1. Podmiot:
Zakres podmiotowy jest maksymalnie szeroki.

2. Przedmiot:

Dokonywanie czynności urzędowych przez organy podległe gminie nie objętych opłatą skarbową. Czynności w ramach zadań zleconych nie mogą być objęte opłatą administracyjną. Czynności, od których pobierana jest opłata określane są w uchwałach rady gminy (np. korzystanie z miejskiego archiwum

3. Podstawa obliczenia:

Żądanie określonego działania albo każdorazowe określone działanie organów podległych gminie.

ZBIORCZO:

4. Stawki:
Są to stawki:
· Maksymalne;
· Niezmienne;
· Kwotowe;
· Dzienne (przy opłacie targowej i miejscowej).

5. Obowiązek podatkowy:
Przy opłacie miejscowej i targowej powstaje jednorazowo, natomiast przy opłacie administracyjnej nie możemy określić czasu powstania obowiązku.

6. Warunki płatności:
Warunki płatności ustala rada gminy, która może też zarządzić pobór opłat w drodze inkaso.
7. Wyłączenia, zwolnienia, ulgi:
Wyłączeń nie ma.
Zwolnienia:
a) Opłata targowa:
Zwalnia się od opłaty targowej osoby i jednostki które są podatnikami podatku od nieruchomości w związku z nieruchomościami lub obiektami budowlanymi nie złączonymi trwale z gruntem, położonymi na terenie targowiska.

b) Opłata miejscowa:
Opłaty miejscowej nie pobiera się:
· pod warunkiem wzajemności – od członków personelu przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych oraz innych osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają miejsca pobytu stałego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
· od osób przebywających w szpitalach lub zakładach uzdrowiskowych oraz sanatoriach,
· od osób niewidomych i ich przewodników,
· od podatników podatku od nieruchomości z tytułu posiadania domów letniskowych położonych w miejscowości, w której pobiera się opłatę miejscową,
· od zorganizowanych grup dzieci i młodzieży szkolnej.

Rada gminy może wprowadzać inne niż wymienione w ustawie zwolnienia od opłat
lokalnych. Jeżeli ustawodawca pozwala radzie gminy wprowadzać nowe zwolnienia to
przyjmuje się, że może ona wprowadzać ulgi w tych opłatach.

1. Podmiot:
Zakres podmiotowy maksymalnie wąski. Podatnikami mogą być tylko osoby fizyczne.
2. Przedmiot:
Pobyt czasowy w celach wypoczynkowych, zdrowotnych lub turystycznych w miejscowościach posiadających korzystne właściwości klimatyczne, walory krajobrazowe oraz warunki umożliwiające pobyt osób w tych celach – za każdy dzień pobytu w takich
miejscowościach. Jeżeli osoba fizyczna ma w danej miejscowości domek letniskowy to także podlega obowiązkowi podatkowemu, choć ustawodawca go od podatku zwalnia.
Aby zorientować się czy będziemy objęci obowiązkiem podatkowym należy sprawdzić w wykazie w formie rozporządzenia wojewody opublikowanym w Dzienniku Urzędowym
danego województwa czy dana gmina jest objęta opłatą. Wojewoda, na wniosek rady gminy, po uzgodnieniu z Ministrem Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa ustala miejscowości odpowiadające kryteriom określonym, w których pobiera się opłatę miejscową.

3. Podstawa obliczenia:
Czas przebywania w dniach.

1. Podmiot:
Pełny zakres podmiotowy. Opłatę targową pobiera się od osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, dokonujących sprzedaży
na targowiskach.
2. Przedmiot:
Dokonywanie sprzedaży na targowiskach. Nie jest to jednak opłata od utargu ale od możliwości targowania (nie interesuje więc państwa efekt targowania).
Targowiskami, są wszelkie miejsca, w których prowadzony jest handel, w szczególności z ręki, koszów, stoisk, wozów konnych, przyczep, pojazdów samochodowych, a także sprzedaż zwierząt, środków transportowych i części do środków transportowych (jest to definicja otwarta).
Opłatę targową pobiera się niezależnie od należności przewidzianych w odrębnych przepisach za korzystanie z urządzeń targowych oraz za inne usługi świadczone przez prowadzącego targowisko.

3. Podstawa obliczenia (nie opodatkowania):
Podstawą obliczenia jest każdorazowa sprzedaż w dniach.

Jest to podatek roczny, bezpośredni a niekiedy także majątkowy jeżeli pies przedstawia jakąś większą wartość.

1. Podmiot:
Zakres podmiotowy podatku od posiadania psów jest maksymalnie wąski. Obowiązek podatkowy dotyczący podatku od posiadania psów ciąży tylko na osobach fizycznych posiadających psy. W założeniu to podatek, który ma obciążać osoby posiadające jednego lub kilka psów, ale obowiązek podatkowy ciąży także na osobie fizycznej która posiada wiele psów z racji np. prowadzenia schroniska dla psów, czy hodowli psów. Osoby takie powinny się zgłosić o zwolnienie do rady gminy.

2. Przedmiot:
Posiadanie psów.
3. Podstawa opodatkowania:
Ilość posiadanych psów.
4. Stawka:

Stawka w podatku od posiadania psów jest stawką roczną, kwotową, najczęściej niezmienną ale zdarzają się gminy, gdzie stawka jest rosnąca progresywnie (zwiększa się wraz z ilością psów). W ustawie określona jest stawka maksymalna, której rada gminy nie może przekroczyć. Rada gminy ustala wysokość stawek podatku od posiadania psów, z tym że podatek od jednego psa nie może przekraczać 37,19 zł rocznie (w 2002 r.)

5. Obowiązek podatkowy:
Generalnie nie ma znaczenia, kiedy zgłosimy posiadanie, ale obowiązek podatkowy powstaje od momentu wejścia w posiadanie. Powstanie obowiązku nie jest jednak zbyt jasne.

6. Warunki płatności:

Ustawodawca pozostawia ustalenie warunków płatności w gestii rady gminy.
Rada gminy:
· określa zasady ustalania i poboru oraz terminy płatności tego podatku,
· zarządza pobór podatku od posiadania psów w drodze inkasa oraz określa inkasentów i wysokość wynagrodzenia za inkaso (najczęściej to sołtys albo administracja osiedla).
We Wrocławiu np. podatek ten jest płatny jednorazowo do 31 XII za dany rok.
Jest to podatek pomyślany tak, że podatnik sam podatek oblicza (mnożąc stawkę przez ilość posiadanych psów) i wpłaca do inkasenta (który podatku nie oblicza).

7. Wyłączenia, zwolnienia, ulgi:
Wyłączeń nie ma.
Zwolnienia:
Podatku od posiadania psów nie pobiera się:
1) pod warunkiem wzajemności – od członków personelu przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych oraz innych osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają miejsca pobytu stałego na terytorium RP,
2) z tytułu posiadania psów będących pomocą dla osób kalekich (niewidomych, głuchoniemych, niedołężnych),
3) od osób w wieku powyżej 70 lat prowadzących samodzielnie gospodarstwo domowe – od jednego psa,
4) z tytułu posiadania psów utrzymywanych w celu pilnowania gospodarstw rolnych – po dwa na każde gospodarstwo.
Rada gminy może zwolnić mieszkańców gminy z podatku od posiadania psów albo wprowadzić inne zwolnienia. Ustawodawca dopuszcza zwolnienie wszystkich podatników w gminie, co nie powoduje jednak, iż jest to podatek fakultatywny (jest obowiązek, bo nie jest to wyłączenie, ale zwolnienie). Raczej się tego w praktyce nie robi, choć można sobie wyobrazić sytuacje, gdy wpływy z tego podatku są mniejsze od wydatków ponoszonych przez gminę.

Ulg nie ma w ustawie, ale mogą je wprowadzać rady gmin (np. we Wrocławiu emeryci płacą 50% należności).