2. Przedmiot:

Dokonywanie czynności urzędowych przez organy podległe gminie nie objętych opłatą skarbową. Czynności w ramach zadań zleconych nie mogą być objęte opłatą administracyjną. Czynności, od których pobierana jest opłata określane są w uchwałach rady gminy (np. korzystanie z miejskiego archiwum

3. Podstawa obliczenia:

Żądanie określonego działania albo każdorazowe określone działanie organów podległych gminie.

ZBIORCZO:

4. Stawki:
Są to stawki:
· Maksymalne;
· Niezmienne;
· Kwotowe;
· Dzienne (przy opłacie targowej i miejscowej).

5. Obowiązek podatkowy:
Przy opłacie miejscowej i targowej powstaje jednorazowo, natomiast przy opłacie administracyjnej nie możemy określić czasu powstania obowiązku.

6. Warunki płatności:
Warunki płatności ustala rada gminy, która może też zarządzić pobór opłat w drodze inkaso.
7. Wyłączenia, zwolnienia, ulgi:
Wyłączeń nie ma.
Zwolnienia:
a) Opłata targowa:
Zwalnia się od opłaty targowej osoby i jednostki które są podatnikami podatku od nieruchomości w związku z nieruchomościami lub obiektami budowlanymi nie złączonymi trwale z gruntem, położonymi na terenie targowiska.

b) Opłata miejscowa:
Opłaty miejscowej nie pobiera się:
· pod warunkiem wzajemności – od członków personelu przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych oraz innych osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają miejsca pobytu stałego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
· od osób przebywających w szpitalach lub zakładach uzdrowiskowych oraz sanatoriach,
· od osób niewidomych i ich przewodników,
· od podatników podatku od nieruchomości z tytułu posiadania domów letniskowych położonych w miejscowości, w której pobiera się opłatę miejscową,
· od zorganizowanych grup dzieci i młodzieży szkolnej.

Rada gminy może wprowadzać inne niż wymienione w ustawie zwolnienia od opłat
lokalnych. Jeżeli ustawodawca pozwala radzie gminy wprowadzać nowe zwolnienia to
przyjmuje się, że może ona wprowadzać ulgi w tych opłatach.

3. Podstawa obliczenia:
Czas przebywania w dniach.

3. Podstawa obliczenia (nie opodatkowania):
Podstawą obliczenia jest każdorazowa sprzedaż w dniach.

1. Podmiot:
Zakres podmiotowy podatku od posiadania psów jest maksymalnie wąski. Obowiązek podatkowy dotyczący podatku od posiadania psów ciąży tylko na osobach fizycznych posiadających psy. W założeniu to podatek, który ma obciążać osoby posiadające jednego lub kilka psów, ale obowiązek podatkowy ciąży także na osobie fizycznej która posiada wiele psów z racji np. prowadzenia schroniska dla psów, czy hodowli psów. Osoby takie powinny się zgłosić o zwolnienie do rady gminy.

2. Przedmiot:
Posiadanie psów.
3. Podstawa opodatkowania:
Ilość posiadanych psów.
4. Stawka:

Stawka w podatku od posiadania psów jest stawką roczną, kwotową, najczęściej niezmienną ale zdarzają się gminy, gdzie stawka jest rosnąca progresywnie (zwiększa się wraz z ilością psów). W ustawie określona jest stawka maksymalna, której rada gminy nie może przekroczyć. Rada gminy ustala wysokość stawek podatku od posiadania psów, z tym że podatek od jednego psa nie może przekraczać 37,19 zł rocznie (w 2002 r.)

5. Obowiązek podatkowy:
Generalnie nie ma znaczenia, kiedy zgłosimy posiadanie, ale obowiązek podatkowy powstaje od momentu wejścia w posiadanie. Powstanie obowiązku nie jest jednak zbyt jasne.

6. Warunki płatności:

Ustawodawca pozostawia ustalenie warunków płatności w gestii rady gminy.
Rada gminy:
· określa zasady ustalania i poboru oraz terminy płatności tego podatku,
· zarządza pobór podatku od posiadania psów w drodze inkasa oraz określa inkasentów i wysokość wynagrodzenia za inkaso (najczęściej to sołtys albo administracja osiedla).
We Wrocławiu np. podatek ten jest płatny jednorazowo do 31 XII za dany rok.
Jest to podatek pomyślany tak, że podatnik sam podatek oblicza (mnożąc stawkę przez ilość posiadanych psów) i wpłaca do inkasenta (który podatku nie oblicza).

7. Wyłączenia, zwolnienia, ulgi:
Wyłączeń nie ma.
Zwolnienia:
Podatku od posiadania psów nie pobiera się:
1) pod warunkiem wzajemności – od członków personelu przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych oraz innych osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają miejsca pobytu stałego na terytorium RP,
2) z tytułu posiadania psów będących pomocą dla osób kalekich (niewidomych, głuchoniemych, niedołężnych),
3) od osób w wieku powyżej 70 lat prowadzących samodzielnie gospodarstwo domowe – od jednego psa,
4) z tytułu posiadania psów utrzymywanych w celu pilnowania gospodarstw rolnych – po dwa na każde gospodarstwo.
Rada gminy może zwolnić mieszkańców gminy z podatku od posiadania psów albo wprowadzić inne zwolnienia. Ustawodawca dopuszcza zwolnienie wszystkich podatników w gminie, co nie powoduje jednak, iż jest to podatek fakultatywny (jest obowiązek, bo nie jest to wyłączenie, ale zwolnienie). Raczej się tego w praktyce nie robi, choć można sobie wyobrazić sytuacje, gdy wpływy z tego podatku są mniejsze od wydatków ponoszonych przez gminę.

Ulg nie ma w ustawie, ale mogą je wprowadzać rady gmin (np. we Wrocławiu emeryci płacą 50% należności).

1. Podatnik (podmiot):

Zakres podmiotowy jest maksymalnie szeroki. Obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych, ciąży na:
· osobach fizycznych będących właścicielami środków transportowych;
· osobach prawnych będących właścicielami środków transportowych;
· jak właścicieli traktuje się również jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej, na które środek transportowy jest zarejestrowany.

2. Przedmiot:
Opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych podlegają:
a) samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej od 3,5 do 12 ton a także wyższej niż 12 ton,
b) ciągniki siodłowe i balastowe o dopuszczalnej masie całkowitej od 3,5 do 12 ton a także wyższej niż 12 ton,
c) przyczepy i naczepy, które łącznie z pojazdem silnikowym posiadają dopuszczalną masę całkowitą od 7 do 12 ton a także powyżej 12 ton, z wyjątkiem związanych wyłącznie z działalnością rolniczą prowadzoną przez podatnika podatku rolnego,
d) autobusy.

3. Podstawa opodatkowania:

Nie tyle jest w ustawie określona co uzależniona od (nie tyle jest nią co zależy ona od):
· Czasu, którego jesteśmy właścicielami;
· Ilości środków transportowych;
· Rodzaju środka transportowego.

4. Stawka podatkowa:

Ustawodawca podaje w ustawie stawki maksymalne. Są one stawkami rocznymi i kwotowymi. Co roku MF waloryzuje stawki stosownie do inflacji.
Rada gminy określa, w drodze uchwały, wysokość stawek podatku od środków transportowych, z tym że roczna stawka podatku od jednego środka transportowego nie może przekroczyć poszczególnych maksymalnych kwot określonych w ustawie. Przy określaniu stawek rada gminy uwzględnia rodzaj środka transportowego i jego wpływ na środowisko naturalne, dopuszczalną masę całkowitą, rok produkcji albo wiek pojazdu, nacisk na siodło ciągnika albo liczbę miejsc do siedzenia. W przypadku nieuchwalenia przez radę gminy stawek podatku stosuje się stawki obowiązujące w roku poprzedzającym rok podatkowy. Nie można tego rozwiązania uznać za prorogację gdyż stawki nie są to kwoty wydatków ale tylko przelicznik. Jeżeli rada gminy nie ustaliłaby stawek w podatku od nieruchomości to podatnik nie płaciłby podatku.

5. Obowiązek podatkowy:

Obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został zarejestrowany, a w przypadku nabycia środka transportowego zarejestrowanego – od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został nabyty.
Obowiązek podatkowy wygasa z końcem miesiąca, w którym środek transportowy został na stałe wycofany z ruchu (wyrejestrowany) lub zbyty.
W wypadku zmiany właściciela środka transportowego zarejestrowanego, obowiązek podatkowy ciąży na poprzednim właścicielu do końca miesiąca, w którym nastąpiło przeniesienie własności.
Przy czasowym wyrejestrowaniu obowiązek nie wygasa wyrejestrowanie musi być stałe.
6. Warunki płatności:

Osoby i jednostki , uiszczają podatek od środków transportowych – bez wezwania – na rachunek budżetu gminy.
Podatek od środków transportowych, jest płatny w dwóch równych ratach, w terminie do dnia 15 lutego i do dnia 15 września każdego roku.
Jeżeli obowiązek podatkowy powstał:
1) po dniu 1 lutego, a przed dniem 1 września roku podatkowego, podatek za ten rok płatny jest w dwóch równych ratach w terminie:
a) w ciągu 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego – I rata,
b) do dnia 15 września roku podatkowego – II rata,
2) po dniu 1 września, podatek jest płatny jednorazowo w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego.
Jeżeli obowiązek podatkowy powstał lub wygasł w ciągu roku podatkowego, stawki podatku określone w uchwale rady gminy ulegają obniżeniu proporcjonalnie do liczby miesięcy, w których nie istniał obowiązek podatkowy.

7. Wyłączenia, zwolnienia, ulgi:

Nie ma wyłączeń.
Zwolnienia:
Zwalnia się od podatku od środków transportowych:
a) pod warunkiem wzajemności – środki transportowe będące w posiadaniu przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych i innych misji zagranicznych, korzystających z przywilejów i immunitetów na podstawie ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych, oraz członków ich personelu, jak również innych osób zrównanych z nimi, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają miejsca pobytu stałego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
b) środki transportowe stanowiące zapasy mobilizacyjne,
c) pojazdy specjalne
d) pojazdy używane do celów specjalnych w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym,
e) środki transportowe (oprócz autobusów), wykorzystywane w dowozie i odwozie na maksymalną odległość w linii prostej do 150 km na terytorium RP w transporcie kombinowanym. Warunkiem zwolnienia jest przeznaczenie wymienionych pojazdów wyłącznie dla tych przewozów, potwierdzone na podstawie dokumentów określonych w odrębnych przepisach.
Rada gminy może wprowadzić inne zwolnienia przedmiotowe, z wyjątkiem zwolnień dotyczących samochodów ciężarowych, ciągników siodłowych i balastowych oraz przyczep i
naczep o masie równej lub wyższej od 12 ton.
Nie ma ulg w ustawie, ale rady gmin wprowadzają ulgi gdy środki transportu są zaopatrzone w urządzenia pozwalające na zmniejszenie ich ujemnego wpływu na środowisko naturalne (np. katalizatory).

Ulgi i zwolnienia podatkowe udzielone na podstawie odrębnych przepisów nie mają zastosowania do podatku od środków transportowych.