Prawo podatkowe ściągi i opracowania

Jest to podatek:
· Bezpośredni;
· Roczny:
· Majątkowy (jest to twierdzenie dyskusyjne, gdyż domniemywa się w przypadku gdy podatnik ma kilka samochodów to można przyjąć iż podatnik osiąga z tego przychód, ma on więc poniekąd także charakter przychodowy choć państwa to nie interesuje).

1. Podatnik (podmiot):

Zakres podmiotowy jest maksymalnie szeroki. Obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych, ciąży na:
· osobach fizycznych będących właścicielami środków transportowych;
· osobach prawnych będących właścicielami środków transportowych;
· jak właścicieli traktuje się również jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej, na które środek transportowy jest zarejestrowany.

2. Przedmiot:
Opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych podlegają:
a) samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej od 3,5 do 12 ton a także wyższej niż 12 ton,
b) ciągniki siodłowe i balastowe o dopuszczalnej masie całkowitej od 3,5 do 12 ton a także wyższej niż 12 ton,
c) przyczepy i naczepy, które łącznie z pojazdem silnikowym posiadają dopuszczalną masę całkowitą od 7 do 12 ton a także powyżej 12 ton, z wyjątkiem związanych wyłącznie z działalnością rolniczą prowadzoną przez podatnika podatku rolnego,
d) autobusy.

3. Podstawa opodatkowania:

Nie tyle jest w ustawie określona co uzależniona od (nie tyle jest nią co zależy ona od):
· Czasu, którego jesteśmy właścicielami;
· Ilości środków transportowych;
· Rodzaju środka transportowego.

4. Stawka podatkowa:

Ustawodawca podaje w ustawie stawki maksymalne. Są one stawkami rocznymi i kwotowymi. Co roku MF waloryzuje stawki stosownie do inflacji.
Rada gminy określa, w drodze uchwały, wysokość stawek podatku od środków transportowych, z tym że roczna stawka podatku od jednego środka transportowego nie może przekroczyć poszczególnych maksymalnych kwot określonych w ustawie. Przy określaniu stawek rada gminy uwzględnia rodzaj środka transportowego i jego wpływ na środowisko naturalne, dopuszczalną masę całkowitą, rok produkcji albo wiek pojazdu, nacisk na siodło ciągnika albo liczbę miejsc do siedzenia. W przypadku nieuchwalenia przez radę gminy stawek podatku stosuje się stawki obowiązujące w roku poprzedzającym rok podatkowy. Nie można tego rozwiązania uznać za prorogację gdyż stawki nie są to kwoty wydatków ale tylko przelicznik. Jeżeli rada gminy nie ustaliłaby stawek w podatku od nieruchomości to podatnik nie płaciłby podatku.

5. Obowiązek podatkowy:

Obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został zarejestrowany, a w przypadku nabycia środka transportowego zarejestrowanego – od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został nabyty.
Obowiązek podatkowy wygasa z końcem miesiąca, w którym środek transportowy został na stałe wycofany z ruchu (wyrejestrowany) lub zbyty.
W wypadku zmiany właściciela środka transportowego zarejestrowanego, obowiązek podatkowy ciąży na poprzednim właścicielu do końca miesiąca, w którym nastąpiło przeniesienie własności.
Przy czasowym wyrejestrowaniu obowiązek nie wygasa wyrejestrowanie musi być stałe.
6. Warunki płatności:

Osoby i jednostki , uiszczają podatek od środków transportowych – bez wezwania – na rachunek budżetu gminy.
Podatek od środków transportowych, jest płatny w dwóch równych ratach, w terminie do dnia 15 lutego i do dnia 15 września każdego roku.
Jeżeli obowiązek podatkowy powstał:
1) po dniu 1 lutego, a przed dniem 1 września roku podatkowego, podatek za ten rok płatny jest w dwóch równych ratach w terminie:
a) w ciągu 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego – I rata,
b) do dnia 15 września roku podatkowego – II rata,
2) po dniu 1 września, podatek jest płatny jednorazowo w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego.
Jeżeli obowiązek podatkowy powstał lub wygasł w ciągu roku podatkowego, stawki podatku określone w uchwale rady gminy ulegają obniżeniu proporcjonalnie do liczby miesięcy, w których nie istniał obowiązek podatkowy.

7. Wyłączenia, zwolnienia, ulgi:

Nie ma wyłączeń.
Zwolnienia:
Zwalnia się od podatku od środków transportowych:
a) pod warunkiem wzajemności – środki transportowe będące w posiadaniu przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych i innych misji zagranicznych, korzystających z przywilejów i immunitetów na podstawie ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych, oraz członków ich personelu, jak również innych osób zrównanych z nimi, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają miejsca pobytu stałego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
b) środki transportowe stanowiące zapasy mobilizacyjne,
c) pojazdy specjalne
d) pojazdy używane do celów specjalnych w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym,
e) środki transportowe (oprócz autobusów), wykorzystywane w dowozie i odwozie na maksymalną odległość w linii prostej do 150 km na terytorium RP w transporcie kombinowanym. Warunkiem zwolnienia jest przeznaczenie wymienionych pojazdów wyłącznie dla tych przewozów, potwierdzone na podstawie dokumentów określonych w odrębnych przepisach.
Rada gminy może wprowadzić inne zwolnienia przedmiotowe, z wyjątkiem zwolnień dotyczących samochodów ciężarowych, ciągników siodłowych i balastowych oraz przyczep i
naczep o masie równej lub wyższej od 12 ton.
Nie ma ulg w ustawie, ale rady gmin wprowadzają ulgi gdy środki transportu są zaopatrzone w urządzenia pozwalające na zmniejszenie ich ujemnego wpływu na środowisko naturalne (np. katalizatory).

Ulgi i zwolnienia podatkowe udzielone na podstawie odrębnych przepisów nie mają zastosowania do podatku od środków transportowych.